เตาเผาแม่น้ำน้อย เป็นแหล่งผลิตเครื่องปั้นดินเผาขนาดใหญ่ที่สุดในสมัยกรุงศรีอยุธยา ระหว่าง พ.ศ.1914-2310 ผลิตภัณฑ์ที่พบมาก คือ ไห , ไหสี่หู , อ่าง , ครก , กระปุก , ขวด , ช่อฟ้า , กระเบื้องปูพื้น , กาน้ำ , กระสุนปืนใหญ่ , ท่อน้ำดินเผา , ประติมากรรมลอยตัวรูปสัตว์ต่างๆ ลักษณะตัวเตาเป็นแบบระบายความร้อนฝานเฉียงขึ้น ก่อด้วยอิฐยาว 14 เมตร กว้าง 5.6 เมตร มีเส้นผ่าศูนย์กลางของปล่องควันไฟยาว 2.15 เมตร ตัวเตาคล้ายเรือประทุน จึงเรียกว่า "เตาประทุน" แบ่งเป็น 3 ส่วน คือ ตอนหน้า เป็นห้องเผาเชื้อเพลิงหรือห้องไฟ อ